Van Eck, slim als een routinier

Benjamin van peloton zegeviert in Aart Koopmans Memorial

Techendorf (KNSB) – Hij is de jongste van het peloton. Pieter-Jan van Eck had zelfs niet misstaan in de wedstrijd om de Talent Trophy. Maar dat niveau is de Brabander al lang ontgroeid. Van Eck demonstreerde in de Aart Koopmans Memorial zijn zeldzame klasse. Sluw als een routinier en sterk als een dertiger pakte hij de winst weg voor de neus van Jan Maarten Heideman en Arjan Stroetinga.

Dat de pas 20-jarige Pieter-Jan van Eck een belofte is, dat is al lang geen nieuws meer. De bevestiging daarvan leverde hij zelf al, in de laatste dagen van 2007 door een cupwedstrijd te winnen in Assen. Daarmee was hij destijds een van de jongste rijders die daar in slaagde. Sindsdien bewees Van Eck meermaals dat het geen toevalstreffer was. Van winst kwam het niet meer, maar zijn manier van koersen toonde de groei die hij nog doormaakte.

Wat dat betreft komt zijn succes op de Weissensee ook zeker niet uit de lucht vallen. De laatste weken liet de rijder van Van Werven steeds al zien in goede vorm te steken. Niet voor niets eindigde hij achter Ralf Zwitser als tweede op het natuurijs van Loosdrecht. Heel mooi, vond hij zelf. ,,Maar het was het steeds net niet, en daar baalde ik wel van. Je wilt winnen. Daar draait het om in de sport, en zeker ook bij onze ploeg. Tweede en derde plaatsen zijn leuk, maar zeges tellen.’’

Niettemin gaf zijn prestatie in Loosdrecht Van Eck wel iets dat hij dringend nodig had: zelfvertrouwen. ,,Ik ben niet iemand die daarvan overloopt. Heb toch regelmatig de bevestiging nodig dat ik goed bezig ben. Wat dat betreft is het jammer dat ik pas nu mijn eerste zege pak. Gebeurt dat eerder in het seizoen, dan weet ik zeker dat er nog meer hadden gevolgd.’’

Kopgroep

Maar Van Eck klaagde niet. Zeker niet zelfs. De schaatser uit Zuilichem, die naast het schaatsen nog werkt bij fietsfabrikant Van Tuyl, straalde van oor tot oor. Daar had hij ook alle reden toe. Van Eck maakte bijna vanaf het eerste moment deel uit van de kopgroep die de wedstrijd openbrak. Tussen mannen als Ruud Aerts, Yoeri Lissenberg, Jan Maarten Heideman, Douwe de Vries, Cédric Michaud, Joost Juffermans, Erik Hulzebosch, Christijn Groeneveld, Arjan Stroetinga en Crispijn Ariëns verstopte de benjamin zich geen moment. ,,Zo ben ik niet opgevoed. Als je mee bent in een groep, doe je ook je werk. Zoals dat hoort. Ook als er anderen zitten te linkeballen, zoals tegen het einde het geval was.’’

Want de kopgroep hield stand, ook al was het met hangen en wurgen. Vooral Lars Hoogenboom schroefde het tempo in het peloton flink op, maar de pogingen van de TNT-rijder waren uiteindelijk vergeefs. Lissenberg denderde onvoorstelbaar hard over de prachtige ijsvloer en hield zo de al uitgedunde kopgroep uit de greep van de jagers. Zelf profiteerde hij daar niet van. Het was uiteindelijk Van Eck die als eerste door de laatste bocht kwam en die positie niet meer afstond. Heideman kwam een paar meter te kort, Stroetinga zat daar weer achter.

Zenuwachtig

,,Onvoorstelbaar dit’’, verzuchtte Van Eck nog steeds beduusd. ,,Ik klop hier toppers als Stroetinga, Lissenberg en Heideman. Echt geweldig.’’ In de finale bleef hij zijn zenuwen de baas. ,,Want natuurlijk was ik zenuwachtig. Ik ben de sprinter van de ploeg, moet het afmaken. Maar de tegenstand was flink. Ik heb me heel goed gefocust op mijn tegenstanders en alleen maar gedacht aan keihard doorrijden en zo snel mogelijk naar de streep. En ik moet zeggen dat het in de laatste honderd meter allemaal rake klappen waren.’’

Heideman keek in zijn rug vol ontzag toe. ,,Ik verloor in de laatste bocht wat snelheid, waar Van Eck die goed vasthield. Dat leverde hem meteen een paar meter voorsprong op, en die kon ik niet meer goedmaken.’’ Stroetinga, eigenlijk de gedoodverfde winnaar in de kopgroep, had ook het nakijken. ,,Het beste was er bij mij af. Eigenlijk twee ronden voor het einde al’’, verklaarde de BAM-sprinter.

Van Eck kon zo een bijzonder fraaie zege bijschrijven op zijn erelijst, en niemand die dat het jonge talent misgunde. Want de Brabander is een rijder die de aanval niet schuwt en zo regelmatig zijn eigen kansen creëert. ,,Kansen krijgen is al mooi, maar ze afmaken is nog veel mooier. Ik heb de nacht voor deze wedstrijd gedroomd van een overwinning, en dat is nog uitgekomen ook.’’

© ERIC KORVER

Bekijk de uitslagen