Van de Pol, geweldenaar op Runn-meer

Foekens-rijder blijft kaarsrecht overeind in barre tocht

Falun (KNSB) – In een van de meest barre tochten op het Zweedse Runn-meer beleefde Peter van de Pol een nieuw hoogtepunt in zijn loopbaan. De rijder van Foekens trotseerde de concurrentie en de elementen, en kwam als glorieus winnaar uit de strijd. Een geweldenaar, een andere kwalificatie was er niet voor de man die alles en iedereen ver achter zich liet.

Vol bewondering werd er langs de kant gekeken naar Peter van de Pol. ,,Asociaal sterk’’, oordeelde Peter de Vries, de ploegleider van AMI Kappers. En zo was het. Wat Peter van de Pol liet zien op de steenkoude ijsvlakte in het Zweedse land, grensde aan het onwaarschijnlijke. Ronde na ronde reed de 27-jarige Utrechter vooruit. Eerst in een kopgroepje met Jan van Loon en Roelof Koops, en de laatste acht ronden zelfs in zijn eentje. Want Van de Pol keek met nog zo’n 45 kilometer te gaan eens om zich heen, en besloot dat het tijd werd om te gaan. En dat hield de schaatser van Foekens tot het einde vol.

Dolgelukkig viel hij achter de finish in de armen van ploegleider Frans de Ronde. Voor de tweede keer in een paar weken tijd, want in januari was hij immers al winnaar van de Henk Angenent Classic over 200 kilometer. ,,Maar daar’’, stelde Van de Pol, ,,stond maar een klein aantal rijders aan de start. Hier was vrijwel iedereen. En de omstandigheden maakten dit absoluut een grote wedstrijd. Ik ben echt superblij dat ik deze mag bijschrijven op mijn erelijst.’’

Terwijl Van de Pol bezig was aan zijn zegetocht, zat het gros van het peloton al voor de kachel. De Arctische kou was de meeste te veel. In de vroege ochtend zakte de thermometer bij het meer als tot 23 graden onder nul, en dan mogen er op het ijs nog een paar graadjes worden afgetrokken. Dat leidde er in ieder geval toe dat de start met een uur werd vertraagd, maar desondanks was het al snel een slagveld in het peloton. De kleedkamer kreeg meer en meer het karakter van een eerstehulppost.

Ziekenhuis

De meeste schaatsers stapten puur af vanwege de kou. Bevriezende voeten, andere ledematen of zelfs edele delen betekenden vaak het einde. Sandor Stuut werd bevangen door de kou zelfs afgevoerd naar het ziekenhuis, maar de schade bleek uiteindelijk mee te vallen. Dat was ook het geval bij de overigens rijders. Bevroren voeten en handen ontdooiden langzaam en vaak pijnlijk.

Opvallend was dat ook echte natuurijsspecialisten al vroeg moesten afhaken. Arjen Becker bijvoorbeeld. De man die net overeenstemming bereikte met AMI Kappers als nieuwe ploeg, was ook een slachtoffer van de kou. Geert-Jan van der Wal zocht ook al de kant op. ,,Niet te doen’’, zei de winnaar van het Veluwemeer klappertandend. En ook zijn ploeggenoot Cédric Michaud, een dag eerder nog winnaar van het criterium, moest er vlot af. Niet het afscheid dat de fameuze Fransman in gedachten had. ,,Het is niet anders, het is mooi geweest zo’’, vond Michaud.

Wat overbleef in de wedstrijd die bol stond van de heroïek en dramatiek, waren echt de sterkste mannen van de dag. Met ook Roelof Koops als opmerkelijke naam. De rijder van de kleine Daro-ploeg manifesteerde zich sterk. Hij maakte samen met Van de Pol en Jan van Loon deel uit van het kopgroepje dat heel lang vooruit reed, en eiste uiteindelijk ook een knappe derde plaats voor zich op. In de sprint werd hij geklopt door de rappe Pieter-Jan van Eck, die steeds weer duidelijk maakt dat zijn successen op natuurijs van dit seizoen geen toeval meer zijn.

Schaduw

Voor de andere toppers was er slechts een rol in de schaduw weggelegd. In de schaduw van Peter van de Pol wel te verstaan. Met machtige klappen liet hij op tweederde van de wedstrijd zijn medevluchters staan en sloeg snel een gat dat daarna alleen nog maar groeide. ,,Het was op een gegeven moment twee minuten, maar ook dan moet je blijven rijden.’’ In zijn eentje liep Van de Pol zelfs uit op de achtervolgers, dat zegt meer dan voldoende. Maar met het groeien van de voorsprong voelde Van de Pol zich niet beter op zijn gemak. ,,Ik heb vorig jaar gezien hoe Kurt Wubben hier in eenzelfde positie vreselijk op een hoop ging en uiteindelijk Ruud Aerts won. Daarom dacht ik er alleen maar aan om te blijven rijden.’’

Maar de zege van Van de Pol kwam geen seconde meer in gevaar. En de winnaar oogde na 150 kilometers nog opmerkelijk fit. ,,Zo voel ik me ook wel. Ik heb niet heel veel last gehad van de kou.’’ En de winst opent voor Van de Pol wellicht ook de poort naar een nieuwe ploeg. Met twee prachtige zeges achter zijn naam moet dat lukken. ,,Ik hoop het’’, sprak Van der Pol. ,,Het zal zeker helpen, maar garanties heeft niemand.’’

Daar kan Douwe de Vries over meepraten. De man van Adformatie leek zich in het gouden leiderspak te handhaven, maar kwam op dertig meter van de streep ten val en zag vervolgens hoe Jan Maarten Heideman over de finish gleed en hem in het klassement passeerde. ,,Ontzettend zuur’’, vond De Vries. ,,Maar in ieder geval kan ik nu volgende week in Finland weer schaatsen zonder dat iedereen op me let.’’

Meer informatie